Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V) K├Âr bir insan y├╝z├╝nden Neden Uyar─▒ld─▒?

30.065 okundu

gorme engelli sahabiY├╝ce Allah’─▒n ├žok sevdi─či, b├╝t├╝n insanl─▒─ča hidayet rehberi olarak g├Ânderdi─či el├žisini, bir ├óm├ó y├╝z├╝nden uyar─▒r m─▒? Birisi son sevgili, Kuran-─▒ Kerim’e muhatap olan insan. Alemlere rahmet olarak g├Ânderilen sevgi ve ┼čefkat el├žisi…

├ľtekisi ise belki ├žo─čumuzun ismini dahi bilmedi─či bir insan (Abdullah bin ├ťmmi Mektum), k├Âr bir sahabe…

Ancak, i┼čte bu sahabe i├žin sure iniyor. Hem de Peygamberimiz (s.a.v)’mi ikaz eden bir sure. Surenin ├Âzellikle de ba┼č k─▒sm─▒, Hz. Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in temiz simas─▒na sinmi┼č olan Y├╝ce Allah’─▒n uyaraca─č─▒ bir g├Âr├╝nt├╝y├╝ tan─▒mlayarak ba┼čl─▒yor:

“Surat ast─▒ ve y├╝z ├ževirdi; Kendisine o k├Âr geldi diye. Nerden biliyorsun; belki o, temizlenip-ar─▒nacak? Veya ├Â─č├╝t alacak; b├Âylelikle bu ├Â─č├╝t kendisine yarar sa─člayacak. Fakat kendini m├╝sta─čni g├Âren (hi├žbir ┼čeye ihtiyac─▒ olmad─▒─č─▒n─▒ sanan) ise, ─░┼čte sen, onda ‘yank─▒ uyand─▒rmayaÔÇÖ ├žal─▒┼č─▒yorsun. Oysa, onun temizlenip-ar─▒nmas─▒ndan sana ne? Fakat ko┼čarak sana gelen ise, Ki o, ‘i├ži titreyerek korkar’ bir durumdad─▒r; Sen ona ald─▒r─▒┼č etmeden oyalan─▒yorsun. Hay─▒r; ├ž├╝nk├╝ o (Kur’an), bir ├Â─č├╝tt├╝r. Art─▒k dileyen, onu ‘d├╝┼č├╝n├╝p-├Â─č├╝t als─▒n.”

(Abese: 1-12)
Sure asl─▒nda insan─▒ iliklerine kadar sarsacak bir ├╝slupla olay─▒ sunuyor. Y├╝ce Allah, ├žok sevdi─či Peygamberini uyar─▒yor. Kimin i├žin? Bir ├óm├ó i├žin! Neden, ne oldu ki bu sert ├╝slupla ayetler indi?

Olay ┼čudur:

Hz Peygamber (s.a.v) bir g├╝n Mekke m├╝┼črikleriyle konu┼čuyordu. Onlardan biriyle me┼čguld├╝. Efendimiz (s.a.v)’in hedefi, o m├╝┼čri─či ─░slam saflar─▒na dahil etmekti. Bu sebeple, Hz Peygamber (s.a.v) muhatab─▒na yo─čunla┼čm─▒┼č durumdayd─▒. Sosyal konumu g├╝├žl├╝ olan m├╝┼čri─če ─░slam’─▒ anlatabilse, belki zay─▒f M├╝sl├╝manlar─▒ rahatlatacak bir g├╝venlik ┼čemsiyesi olu┼čumunda yard─▒mc─▒ olacakt─▒.

─░┼čte tam bu esnada Peygamberimize soru sormak i├žin gelen ├óm├ó bir sahabi Abdullah bin ├ťmmi Mektum’u b─▒rak─▒p muhatab─▒yla konu┼čmaya devam etti. Belki sab─▒rl─▒ olmal─▒, biraz beklemeliydi. Ancak O, Peygamberimizin konu┼čmas─▒n─▒ keserek “Beni bilgilendir” diye seslenmi┼čti. Hz. Peygamber (s.a.v) ise, belki tam netice almak ├╝zereyken gelen bu davetsiz dostun ortam─▒ bozan giri┼čiminden rahats─▒z olmu┼č ve y├╝z├╝n├╝ ek┼čitip s─▒rt─▒n─▒ d├Ânm├╝┼čt├╝.

Hz. Ai┼če’nin deyimiyle Peygamberimiz konu┼čmas─▒na devam etmi┼č ve muhataplar─▒na “S├Âylediklerimde itiraz edece─činiz bir nokta var m─▒?” diye sormu┼č ve onlar da “Hay─▒r” cevab─▒n─▒ vermi┼člerdir. Hz. Peygamber Efendimiz (s.a.v)’in bu tavr─▒ ├╝zerine Abese Suresi iniyor. A─č─▒r c├╝mlelerle. Ayet ┼čunu diyor:

“Senin ilgisiz kald─▒─č─▒n ┼ču insan─▒, sana s─▒─č─▒nm─▒┼č gelen ve bilgilenmek isteyen bu ├óm├óy─▒ ihmal ediyorsun, ancak senin yan─▒nda oturmu┼č, anlamamaya ├žal─▒┼čan adama ise ilgini s├╝rd├╝r├╝yorsun. Biri iman etmi┼č bir g├Ân├╝ll├╝! ├ľteki ise ilgisiz kalan veya seni zorlayan bir anlamaz. Sen kendini neden ├Âtekiyle yoruyorsun? Sana haz─▒r gelen dostu ihmal ediyorsun da uzaktakini kazanmaya ├žabal─▒yorsun?”

Bu Ayette dikkat ├žeken ├Ânemli bir husus da, Hz Peygamber Efendimiz (s.a.v)’mi uyaran muhatap zamiri (ikinci ┼čah─▒s) yerine gaip zamiri (├╝├ž├╝nc├╝ ┼čah─▒s) kullan─▒larak hayli nazik bir ifade se├žilmi┼č olmas─▒d─▒r. Peygamber uyar─▒l─▒yor ancak yaralanm─▒yor. ├ç├╝nk├╝ ayetin devam─▒nda “Sen nereden bilirsin, belki de…” denilerek Peygamber Efendimiz rahatlat─▒l─▒yor.

Olay ilktir ve Peygamber Efendimiz (s.a.v) sorumlu de─čildir. E─čer ondan sonra olay tekrar etseydi, sorumluluk olu┼čurdu. Zaten biz onu b├Âyle bir eksiklikten tenzih ederiz!

Bu olaydan sonra Hz. Peygamber Efendimiz (s.a.v), Abdullah ├ťmmi bin Mektum’u her g├Ârd├╝─č├╝nde c├╝ppesini yere serip ona yer a├žar ve “Merhaba, ho┼č geldin. Ey kendisi sebebiyle Rabbimin beni uyar─▒p azarlad─▒─č─▒ zat! Herhangi bir ihtiyac─▒n var m─▒?” diyerek halini hatr─▒n─▒ sorard─▒.

Daha sonralar─▒ bu zat─▒ iki sefer Medine’de ard─▒nda vekil olarak b─▒rakm─▒┼čt─▒r. ─░bni ├ťmmi Mektum Hz. Peygamber Efendimize m├╝ezzinlik yapard─▒.

Bu hadise, vahyin Peygamberimizin eseri olmad─▒─č─▒n─▒n, Kuran’dan tek bir harfin gizlenmedi─činin en a├ž─▒k belgelerinden biridir. ├ľz├╝rl├╝lerin hakk─▒n─▒n korunmas─▒, s├Âzlerinin en ├╝st d├╝zeyde dinlenmesinin gereklili─čini anlatabilmek i├žin bu hadiseden daha ├žarp─▒c─▒ ne olabilir ki?

Comments are closed.

%d blogcu bunu be─čendi: